Pippa is nu 3 weken oud en we gaan op vakantie! Lekker 3 weken naar ons huisje in Zoutelande. Wel fijn, even geen kraamvisite en lekker genieten met z’n 5-en.

Omdat het in het huisje vrij gehorig is, hebben we besloten om Pippa tussen ons in te leggen ’s nachts, zodat de jongens niet wakker worden als ze ’s nachts komt.

 

Ook had ik het idee dat zij, net als haar oudere broer een buikslaper is, want ze ‘fladdert’ zo vaak met haar armpjes in haar slaap, dat ze er wakker van wordt. Ze slaapt nl. vrij onrustig.

En aangezien zij tussen ons in slaapt nu, in een soort ‘babynestje’, met een eigen dekentje, durfden we dat wel aan.

 

De nachten zijn vrij heftig, omdat na de voeding van 11/12 uur, is ze klaarwakker en ben ik met haar zoet tot de volgende voeding van 2/3 uur. Omdat ik daar toch wel erg moe van was had ik met Rolf afgesproken dat ik haar na de voeding van 23 uur aan hem zou geven en zelf zou gaan slapen, totdat ze om 2 uur weer moest eten.

Op een gegeven moment wordt ik wakker van Pippa, ze begint een beetje in haar slaap te morren, ze kan elk moment een keel opzetten omdat ze honger heeft. Ik kijk op de wekker en zie dat het 6 uur is. Rolf wordt ook wakker en ik vraag: hoe laat is ze gaan slapen? Oh, zegt hij, ik heb haar om half 12 op bed gelegd. Ze heeft gewoon een nacht doorgeslapen!!

Is dit een toevalstreffer, of komt het door de zware zeelucht?

We zullen het zien, de komende 3 weken, maar ik heb een heerlijke nacht geslapen!

Die eerste week is echt voorbij gevlogen! Veel bezoek gehad, en echt een heerlijke kraamhulp.

Vanwege de topdrukte was het mogelijk om zelf een kraamhulp in te schakelen en de kosten bij de verzekeraar te declareren. Nu is een moeder van een vriend van mijn zwager kraamverpleegkundige en die wilde wel een weekje komen kramen.

 

Ik heb me die week ook echt heerlijk laten verwennen, ben niet beneden geweest, alles werd heerlijk geregeld. Het zal straks druk genoeg worden met 3 kinderen, dus ik laat het me maar allemaal gebeuren. Er wordt gekookt, kinderen worden gebracht en gehaald naar school, ik krijg eten op bed, heerlijk!

Bezoek kwam naar boven en op een gegeven moment had ik echt het idee dat ik in een roze cocon leefde, zoveel mooie bossen met roze bloemen, allerlei roze kadootjes en meidenspulletjes! Na 2 jongens is dat toch wel erg leuk moet ik zeggen.

 

Met Pippa ging het na die eerste nacht ook een stuk beter. Het aan de borst drinken komt wel moeilijk op gang, zodat we besloten hebben haar wat bij te voeden met Nutrilon. Wel blijf ik om de 3 uur aanleggen, wil nl. heel graag borstvoeding geven.

Ze meld zich ook netjes om de 3 uur, vooral ’s nachts en overdag moeten we haar vaak wakker maken.

Bij elke steek in de buik of ‘raar’ gevoel denk je: zal het nu dan toch echt gaan beginnen? Ik ben nu 39 weken en bij het opstaan had ik al wel het gevoel dat ik me anders voelde. Maar dat voel ik ongeveer al 2 weken elke ochtend…

Toch maar de verloskundige gebeld, moest nl. bellen als ik dacht dat het nu toch echt anders was, en ik heb toch wel veel meer last van mijn buik dan anders.

Toen de verloskundige kwam heeft ze besloten om toch maar te gaan toucheren. Had 2 cm ontsluiting

Dit zou wel eens het laatste zetje kunnen zijn. Ik kon ondertussen wel gewoon alles blijven doen, moest eigenlijk naar een babyborrel ongeveer op 45 minuten rijden van huis, maar dat vond ze toch te ver, mocht wel naar een verjaardag bij ons in de buurt.

Dat ook gedaan, had wel zin in een stuk taart! Maar waar ik het normaal erg gezellig vind om met iedereen te kletsen en lekker van alles te snoepen, was ik nu toch echt veel meer in mezelf gekeerd. Ook betrapte ik mezelf erop dat ik toch wel regelmatig krampen in mijn buik had, ben op een gegeven moment ook echt op mijn horloge gaan kijken om de hoeveel minuten het kwam. Op een gegeven moment zat ik op de 6 minuten en wilde ik naar huis.

 

Thuis aangekomen gelijk de verloskundige gebeld en ze kwam meteen. Ze is gaan voelen of de ontsluiting al gevorderd was en ik zat op bijna 5 cm, tijd om naar het ziekenhuis te gaan!

De weeën waren nu dan toch echt begonnen, al moet ik zeggen dat ik het allemaal prima op te vangen vond, af en toe wat ademhalingsoefeningen, maar verder ging het echt prima.

Had mijn tas met spullen al weken klaarstaan, dus we konden zo gaan. Oppas voor de kinderen geregeld, en wel heel gek hoor, 2 van die blonde koppies die achterblijven als papa en mama naar het ziekenhuis gaan en die het ook allemaal maar vreemd vinden!

 

In het ziekenhuis aangekomen ga ik rustig verder met het opvangen van de weeën. Rolf, de verloskundige en kunnen zelfs gewoon kletsen, en als er weer een wee aankwam moest ik hem wel wegpuffen, maar daarna kon ik gewoon weer meekletsen. Na een uur wil de verloskundige weer een keer controleren of de ontsluiting al verder is gevorderd. Nog steeds 5 centimeter!! Oeff, wat een teleurstelling, de weeën zijn erg goed op te vangen, alleen prettig is anders.

De verloskundige besluit de vliezen door te breken. Nou, en dát heb ik geweten!

Jee, wel eens van een weeenstorm gehoord? Nu, ik weet inmiddels wat dat is, wat was dat heftig. Ik maar zeggen dat het allemaal prima te doen was, nou, daar kwam ik nu toch wel op terug! Wist niet meer hoe ik de weeën moest opvangen, liggend, staand, zittend, niets hielp! Heb op een gegeven moment ook nog geroepen: kan ik niet een ruggenprik krijgen??

Ik moest op een gegeven moment naar het toilet, alleen na het plassen kreeg ik ontzettende persdrang. De verloskundige heeft me toen daarna meteen gecontroleerd en ik zat op 10 centimeter! Dus mocht meteen gaan persen. Dit ging allemaal erg snel, want na de 2^e perswee kwam onze mooie dochter al! Jee, wat was dit fijn om haar eindelijk op mijn borst te hebben, en zo ontzettend fijn dat alles goed was! Een heerlijke roze baby. En wat ruikt ze lekker! Pasgeboren baby’s hebben zo’n heerlijke geur. Na haar besnuffeld te hebben heb ik haar aangelegd en ze dronk nog niet echt, maar ze probeerde het wel, dat vond ik al fijn.

Al met al heb ik er nog geen 2 uur over gedaan in het ziekenhuis, wel heel snel, en heb daarna wel ontzettende last gehad van naweeen.

Na het controleren van Pippa, want zo noemen we haar, en het bijkomen ben ik gaan douchen en mochten we naar huis, samen met onze dochter!

 

 

 

Zo schrik je heel erg omdat ze bang zijn dat de baby met 28 weken al gaat komen, zo ben je 10 weken verder en hoop je dat ‘ie eindelijk eens gaat komen!

Heb het de afgelopen tijd zo rustig aan gedaan, en heb op het gemakje alles ‘babyklaar’ kunnen maken, dat zo onderhand alle klusjes wel van mijn lijstje gestreept zijn.

Zo is elke kamer, kast, la in huis wel een keer onder handen genomen, het is nog nooit zo netjes geweest in ons huis! Wel een lekker gevoel, een keer alles op orde hebben, zo op het eerste oog is het altijd best opgeruimd bij ons, totdat je een la of kastdeur opentrekt…..

 

Nu ik de 37 weken grens gepasseerd ben, ben ik er eigenlijk wel helemaal klaar voor, laat het maar beginnen!

De ananas, tonic, bitter lemon heb ik al in huis, het zou de bevalling op gang brengen, maar geloof me, allemaal bakerpraatjes! Heb al heel wat ananassen gegeten, maar niets geen weeen!

 

Ergens in mijn achterhoofd weet ik ook echt wel dat de baby pas komt als hij er klaar voor is om mijn buik te verlaten. En dat is ook prima, al ben ik de dikke buik wel een beetje zat. Zoveel lichamelijke ongemakken, bekkeninstabiliteit, moeilijk lopen, pijn bij omdraaien in bed, ’s nachts niet meer slapen, nog even doorgaan??

Nee hoor, dit leed ben ik straks meteen vergeten als we weer zo’n mooi kindje in de armen kunnen sluiten, heb het er ook graag voor over!

 

Nog 2 weekjes……

 

Afgelopen zondag was ik 36 weken, nu gaat het einde dan toch echt in zicht komen.

Heb vorige week een aantal keer het idee gehad dat het zou gaan beginnen, de zgn. voorweeën, en elke keer als ik de verloskundige wilde gaan bellen hield het op.

Als het deze week nog begint, dan mag ik wel met de verloskundige bevallen, maar wel in het ziekenhuis en de verantwoording ligt dan bij de gynaecoloog. Pas bij 37 weken mag je samen met de verloskundige (thuis) bevallen, het kindje is dan zo goed als ‘volgroeid’.

Dus nog even volhouden tot komende zondag, dan ben ik 37 weken.

Wel wil ik graag, net als bij mijn vorige 2 bevallingen,  in het ziekenhuis bevallen. Vind het toch wel een prettig idee om witte jassen en apparatuur bij de hand te hebben.

Volgens de verloskundige gaat dat spannend worden, want vorige keer ging mijn ontsluiting zo snel dat ik bij aankomst in het ziekenhuis meteen mocht gaan persen…

Wel fijn hoor zo snel bevallen, maar heb ook een hele nacht last van naweeën gehad, en die kunnen net zo heftig zijn als gewone weeën!

Toch heeft thuis bevallen ook wel weer zijn charmes, lekker in je eigen omgeving, eigen spulletjes, zelf je sfeertje creëren..En meteen je kindje thuis, alhoewel ik Leif ook meteen mee naar huis mocht nemen na de bevalling (was ook maar 2 weken te vroeg).

 

Gaat allemaal spannend worden de komende dagen/weken……….

Foto gemaakt door CZ