... goede voornemen! Ik ben best tevreden over mezelf. Toen ik begin dit jaar begon met hardlopen leek de 10 km een onoverbrugbare afstand. Laat staan dat ik die 'marathon' voor beginners binnen een uur zou lopen. Inmiddels een paar wedstrijdjes gedaan en in training loop ik regelmatig 10 km. Niet altijd even snel, en meestal moet ik mezelf iets van een 'beloning' in het vooruitzicht stellen (denk aan een ijsje of een ander calorieen-bommetje). Gelukkig duurt het nog even tot de nieuwe jaarwisseling en kan ik rustig nadenken over een nieuw voornemen. In de tussentijd blijf ik lekker doorlopen, liefst wanneer het najaarszonnetje schijnt! Dus misschien tot volgend jaar op dit weblog.

Deze week neem ik even gas terug met hardlopen. Zaterdag nog een ronde van ongeveer 7 km gelopen, met mijn nieuwe gadget van sportmerk N. uiteraard. Hartstikke grappig, als je gelopen hebt plug je de USB-stick in de computer en het is ineens heel zichtbaar hoe goed je je best hebt gedaan. Dat zichtbare/meetbare heb ik wel nodig als stok achter de deur. Verder heb ik deze week niet zo'n zin om te lopen: veel te benauwd! Smoesjes smoesjes, ik weet het. Maar ik vind dat ik wel een rustweekje verdien.

... met die hitte ga ik echt geen 10 km lopen! Met Pinksteren stond er eigenlijk mijn tweede 10 km op de planning. Toen ik Piet Paulusma al dagen van te voren het aanhoudende warme weer zag presenteren, zakte de moed me in de schoenen. Ik las vanochtend in de krant dat er een paar mensen onwel waren geworden tijdens de loop waaraan ik had mee willen doen. Verstandige keuze dus.

Om de boel wel een beetje bij te houden heb ik gisteren in alle vroegte 5 km gelopen. Daarbij een leuke nieuwe gadget uitgeprobeerd van N. (jeweetwel, dat bekende sportmerk) die ik pas van een vriend heb gekregen. Het is een Sportband, waar gelukkig maar 2 knoppen op zitten: een AAN- en WIJZIG-knop. Al die overbodige blingbling en GPS-onzin van andere sportmerken vind ik persoonlijk maar niets. Na mijn training de USB-stick (!) in de pc gestopt en ta-ta: mijn loopje werd in een grafiek weergegeven. Dat maakt trainen een stuk leuker en meetbaarder.

Zondag was de grote dag: de 10 km van de Bergse Monumentenloop. Kriskras door het hart van Bergen op Zoom, veel heuveltjes op en lange stukken wind tegen. En het was warm! Als je gewend bent maanden in de kou te trainen dan voelt 19 graden als een hittegolf. Resultaat: 1 uur en 3 minuten. Niet binnen het uur dus, maar ach, wel een heel goede ervaring rijker. Ik heb gemerkt dat hardlopen niet een kwestie is van hard trainen en lichamelijk fit worden. Vooral het mentale aspect kan je parten spelen, zoals bij mij zondag. Mijn vriend was overigens de held van de dag: hij liep me de laatste km tegemoet (toen ik het echt gehad had met de kinderkopjes en heuveltjes). Ik bezin me nu op wat de volgende stap is: met pinksteren weer een 10 km-wedstrijd? Wordt vervolgd.

Ik heb me eeeeeiiiiiiiiiiindelijk ingeschreven voor de 10 km! De grote dag is 20 april a.s. Dan loop ik een cultureel verantwoord rondje in het stadshart van Bergen op Zoom, tijdens de 'Bergse Monumentenloop'. Als ik dan afgepeigerd over de finish strompel staan er in ieder geval nog bekenden die mij opvangen. Het is immers dichtbij mijn woonplaats. Ik heb er zin in, vertrouwen in, maar toch zegt een stemmetje in mijn hoofd: "Kijk maar uit dat je niet op die bezemwagen belandt". Wat een aanstellerij zeg, maar ja, ik neem mijn doel dan ook best serieus. Ben toch benieuwd of er op 20 april meer mensen zijn zoals ik. Die gewoon voor de lol (en omdat wat strakker in het vel te komen) zijn gaan lopen en het nu bloedje-serieus nemen...